Fons & Sien blogtour


Bijna een jaar geleden lanceerde Sofie van WenSJe het Fons & Sien patroon in maatje 80 en begin dit jaar zette zij de Lena jurk online. Intussen zijn Fons en Sien redelijk geëvolueerd, qua mogelijkheden en maten.

Vernieuwingen blijven dan ook helemaal "in" bij naaiend Vlaanderen. We proberen dat allemaal te volgen en als ik dan de vraag krijg om mee te bloggen dan maak ik nog steeds een vreugdesprongetje. Gevraagd worden om te testen of touren is voor mij allesbehalve vanzelfsprekend en ik blijf het zo leuk vinden. Dus vandaag stel ik graag de Sien jurk aan jullie voor.




Ik had nog een leuke tricot van bij Cas & Nina in mijn stoffenvoorraad met zwaantjes. Perfect gerief voor dit patroontje. Terwijl mijn stofje in de wasmachine zat (jaja, dat is een must bij rekstofjes hoor, ik ken dat al anders trekt dat nadien scheef) plakte ik het patroon aan mekaar. Normaal zou ik het dan overtekenen maar hey, 116 was de grootste maat. Niks te overtekenen dus, gewoon op de buitenste lijnen knippen :)



Voor Mayke maak ik tegenwoordig steeds maatje 116. Ze is nog "maar" 5 doch niet van de kleinste. Bij dit patroon heb ik uiteindelijk het lijfje zelf langs beide kanten qua breedte met 1 cm versmald. Al de rest werd behouden zoals het patroon in maat 116 voorziet.

Een voorliefde voor tricot is mij niet gegeven. Maar ik moet zeggen dat ik het tegenwoordig meer en meer kan waarderen. Zo zat dit jurkje in zéér snel tempo in elkaar, geen gedoe of moeilijke delen. Op 2 avondjes was het gepiept, van knippen tot naaien! Liefdevol zat ik naar mijn Sien-jurk te kijken. Het gedachtenballonnetje kwam naar boven "misschien moet ik er nog een deel maken, dan is het kind gesteld voor de winter".




Waarom noemt het patroon nu precies Fons en Sien? Wel, je hebt eigenlijk 2 opties (telkens met korte of lange mouwen). Fons is een shirt dat zowel voor jongens als meisjes kan. En Sien is -zoals u hier kan zien- vooral bedoeld voor de dametjes.

Dus of u nu mannelijke of vrouwelijke spruitjes hebt, ze kunnen allemaal gekleed worden aan de hand van dit patroontje :)




Qua stofkeuze kan je quasi alle rekbare stoffen gebruiken. Sweater, french terry, dikkere tricot,... Dit is een ietwat stevigere tricot. Het geel van de zwaantjes was ongeveer hetzelfde geel als de boordstof die ik ooit eens bij Veritas kocht. Zie je wel, alles komt vroeg of laat van pas hé. Lach nu nog eens met mijn bescheiden voorraad :)



Locatiegewijs wissel ik graag eens af om foto's te nemen. Ook kwestie van het enthousiasme van Mayke aan te wakkeren. Één van mijn favoriete locaties blijft echter domein Elzenhof in Aarschot. Qua setting en veelzijdigheid kan het daar tellen. Het liefst van al fotografeer ik aan het gebouw zelf (dat thans dienst doet als muziekschool). Er is ook een bosje aan dus afhankelijk van wat je wil, kan je hier je gading wel vinden om foto's te nemen. Op een enkele jogger na kan je hier ook rustig fotograferen zonder al teveel drukte of toeschouwers. Want geef toe, hoe meer volk rondom, hoe minder goed dat kids meewerken. Althans, mijn exemplaar toch hihi.



Conclusie, ik ben fan! Mijn gedachtenballonnetje waar ik eerder over sprak zal worden omgezet in daden. Hier gaat de komende tijd nog wat bandwerk volgen. Enerzijds omdat het een zéér snel project is en anderzijds omdat ik Mayke superschattig vind met dat model.

Had ik al vermeld dat het een gratis patroon is gaande van maatje 80 tot en met 116? Je kan het patroon hier downloaden.

Ben je benieuwd hoe Fons en Sien er bij anderen uitzien? Neem zeker eens een kijkje bij de andere dames die deelnemen aan de blogtour.

Fons & Sien blogtour




La Maison Victor - Arianne


Het was een mooie zomer, zoveel is zeker. We hebben niet te klagen gehad over het weer denk ik, en ook niet over de mode. La Maison Victor brengt toch steeds weer de mooiste patronen uit moet ik toegeven. Met stip mijn favoriete magazine.



Zo ook de zomereditie. Altijd al gedroomd om een trendsetter te zijn? Koop gewoon dat boekje, wat leuke stoffen en spendeer enkele avonden achter uw machine. Meer is er niet nodig :) Ik haal er nog steeds veel voldoening uit. Al heb ik de neiging om soms echt tegen deadlines te werken waardoor het wat stressy kan worden. Maar dat doe ik mezelf meestal aan.



Afgelopen zomer viel er een leuke stof in mijn bus. Ik trek altijd wel een spurtje naar de brievenbus als ik in "blijde verwachting ben". Neenee, enkel op pakjes gebied hoor. Dat ander absoluut niet. Ik heb mijn handen al vol met 1 exemplaar. Al telt ze soms dubbel heb ik de indruk. Laat ons hopen dat de kleuterpuberteit erger is dan de gewone puberteit :)




We dwalen af! Vooreerst valt er niets te bemerken op de stofkeuzes die La Maison Victor maakt. Allemaal prima kwaliteit en leuke prints. Ik kan soms gewoon niet kiezen met wat ik eerst aan de slag zou gaan. Ik wou iets tijdloos, een jurk waar je mee kan gaan werken als rondlopen op vakantie of een avondje uit. En toen wandelde Arianne de deur binnen.



In het magazine kon je zien dat het patroon van Arianne een klassieker is. Een speciale hals- en armuitsnijding zorgen voor pure elegantie. Een extra pluspunt is dat er niet veel patroondelen zijn. Het overtekenen gaat zeer snel vooruit bij deze jurk. Een meevaller hé.


Ik maakte maatje 36. En in een mum van tijd zat deze in elkaar. Het is een ruim model, ruimer dan andere modelletjes. Dus langs de zijnaden heb ik toch nog wat versmald. Achteraan voorzag ik een splitje. De classy touch hé, die mag ook aanwezig zijn. Zoek je een leuk A-lijn patroontje, dan zit je met de Arianne zeker goed.


Maar dat klassieke combineert ook perfect met een ietwat meer casual look. Ik combineerde - zoals u al hebt gezien - met een jeansvestje. Het zorgt meteen voor een ander uitzicht. Of een andere vibe, noem het zoals u wil uiteraard.



Af en toe koppelen we het nuttige aan het aangename. En die vlieger gaat ook op voor wat betreft foto's. Ik profiteerde aan zee, en schakelde de papa in als fotograaf van dienst. Om achteraf terug in onze dagelijkse routine thuis te geraken, dat heeft toch iets langer geduurd dan voorzien. Waardoor deze blogpost ook iets later online is gekomen dan ik voor ogen had. Maar ach, soms is het wat water bij de wijn doen. En vooral zien dat alles mooi in de plooi valt. Ik hoop dus dat u mij dit vergeeft en alsnog geniet van de -talrijke- foto's.


Moest u toch denken "wat een stoute, ons zo lang laten wachten op het resultaat". Misschien kan ik het alsnog goedmaken. Ik geef namelijk de zomereditie van La Maison Victor weg. Indien u het nummer nog niet in bezit heeft, of u kent iemand waarvan u denkt dat hij/zij er blij mee zou zijn, neem dan gerust deel aan de give-away. Ditmaal kan u er zelfs voor zorgen dat uw naam twee keer in de loterij gaat. Hoe?

Kans 1:
Je laat hieronder een berichtje na - zo origineel mogelijk - waarom jij kans wil maken op het magazine.

Kans 2:
Je gaat naar mijn Instagram account en doet het volgende:
- like de foto
- tag een vriend/vriendin die misschien ook wel wil deelnemen
- laat in reactie weten -wederom zo origineel mogelijk- waarom jij wil winnen

Ik zou zeggen alvast veel succes. Deelnemen kan tot en met maandagavond 18 september aanstaande 23.59u. Op dinsdag 19 september krijgt de lucky one een berichtje van mij :)

O ja, misschien zag u dat ik onlangs samen met enkele andere lieve dames te gast was bij La Maison Victor? Hou zeker de blog/instagram in de gaten. Want weldra volgt een leuk verslagje.

Patroon en stof: La Maison Victor - Arianne jurk / blauwe blaadjesstof

Sew Challenge III: oh Kimono



Voor de derde keer organiseert Davina een blogmeet en sew challenge. Bij dat eerste kon ik echter niet aanwezig zijn, maar ik schreef me wel in voor de sew challenge. Altijd leuk om eens buiten je comfort zone te treden hé.



Wat later mocht ik een pakje ontvangen met een stofje in. Dat het buiten mijn comfy zone lag was al zeer snel duidelijk. Ik weet niet meteen tot welke zone ik dit moest catalogeren eerlijk gezegd. Het eerste wat bij me op kwam was een klein zuchtje.

Er stak ook een briefje bij met criteria:
- het mag niet voor Mayke of mij zijn
- combineer

Ohjee, dubbele zucht ditmaal. Ik zag het even niet zitten en zwierde het aan de kant. De zomer passeerde en we genoten. Althans toch zoveel we konden want gezondheidsgewijs werd er wat roet in het eten gestrooid. Dat werkte dan ook alles behalve bevorderlijk om nog energie in andere dingen te steken.




En dan ineens was er de deadline. Euhm... was er al een plan? Neen! Allesbehalve moet ik toegeven.

"Rustig blijven" zei ik tegen mezelf "neem een koffie en denk eens rustig na". Eerlijk, ik kwam niet veel verder dan een sjaaltje. Kan ik nu werkelijk met een sjaaltje deelnemen? Wederom was het antwoord neen. De dagen en avonden passeerden, Pinterest werd meermaals opengeklikt. Maar mijn klik was er nog steeds niet.




Misschien moest ik in plaats van naar een patroon te zoeken, eerst beginnen nadenken wie hier iets mee wil. Ik kon niet meteen kandidaten bedenken. Plus dat ik maar 1 meter had dus combineren was sowieso de boodschap. Ik kwam uit bij een vriendin van mij, zo eentje die graag al eens langer in slaaptenue rondloopt en eerst haar koffie nodig heeft vooraleer ze actief is. Maar gewoon in slaapkledij rondlopen is meestal niet zo fancy hé. Dus laten we dat beeld maar even pimpen dan.




In plaats van "oh no" werd het "oh kimono". Klinkt nog best oke he. Ik tekende zelf een patroontje uit. En dat is best wel doenbaar hoor. In feite is het gewoon een grote T. Waarbij je voor de korte beentjes van de T voortgaat op je mouwlengte, en het lang beentje voorgaat op de gewenste totale lengte. Het achterpand knip je aan de stofvouw. Ik voerde het geheel en voorzag aan de neklijn een band. Om er voor te zorgen dat de kimono niet te pas en te onpas zou open waaien naaide ik ook een klein lintje dat dienst doet als ceintuur.





Aantrekken die handel zou ik zeggen en vanaf nu kan ze buiten genieten van haar koffietje in de zon. Ik testte het al even uit en stond zelf model. Ideaal moet ik zeggen. Zo'n extra laagje komt goed van pas. Ik denk zelfs om voor mezelf ook eentje te maken, al zal het wel in een ander stofje zijn denk ik :)

Benieuwd naar de andere uitdagingen? Deze dames vertellen je er vandaag meer over:


Sew sweet babygifts




Babycadeautjes, ik pleit schuldig dat ik er nog niet eerder heb genaaid. Toen Mayke werd geboren naaide ik immers nog niet zo lang. Ook was de digitale wereld toen niet wat het nu is. En in maatjes 62 of dergelijke past mijn dame al lang niet meer in :)


Vaak zijn we gezegend met een lieve familie, met mensen om je heen die je graag zien. Met wie je een speciale band hebt en zelfs naar opkijkt. Ik ben gezegend met zo'n familie, zij maakten me tot wie ik vandaag ben. Gaandeweg in het leven kom je ook naast die familie mensen tegen waar je een band mee krijgt. Mensen waar je graag bij bent, die je een  lach op je snoet toveren.

Ik kan u zeggen dat ik de laatste jaren heel wat mensen heb leren kennen waarvan ik denk dat ze geweldig zijn. Dat je ineens wordt gevraagd om meter te zijn van een klein prinsesje, dat doet toch iets met mij. De emotionele gevoelens overvielen me. Ik, meter... serieus? Ik, om aan de zijlijn te staan van het leven van een klein meisje. Hoe geweldig is dat! Vol overtuiging zei ik natuurlijk ja. Weer iemand bij om te verwennen :)



Dat ik zou zorgen voor enkele zelfgemaakte cadeautjes blaast u ongetwijfeld niet meer van uw sokken. Het is als het ware vanzelfsprekend geworden denk ik. Maar wat... Ik wou iets knuffelzacht en schattig. De lieve Riet biedt hiervoor het perfecte patroon aan, de One to hug. Geschikt voor alle naaisters en gewaardeerd door de allerkleinsten. Om nog maar  te zwijgen over de vertederde blikken van de volwassenen. Huis van katoen had het perfecte stofje dat mooi zou passen in het thema van het geboortekaartje (dat mocht ik eerder al eens in preview zien - uiteraard zonder details). Ik combineerde met een zacht stofje voor de binnenkant dat ook zou zorgen voor wat warmte.

Maatjes zijn altijd risicovol, dus ik ging voor een 68. Dat zal tegen de winter wel passen denk ik. De bijpassende kamsnaps lagen ook gewoon op Marlies haar toog naar mij te blinken. Ik verbaas me soms hoe snel ik daar altijd gesteld ben, dat stemt me gelukkig!


Het moest er "boenk op" zijn. Dus ik kreeg de aanstaande papa zo ver om mij een foto van het geboortekaartje door te sturen. Zonder enige andere info uiteraard want de naam bleef een geheim. Zo gezegd zo gedaan. Ik heb een ganse avond mij geamuseerd met het zo goed mogelijk te traceren en verder na te maken in de Silhouette Studio software.

Bij Pimpupmyshirt kocht ik een blanco koffertje (ja, er zijn dingen die ik echt niet zelf kan maken :)) en enkele vellen vynil. Laag per laag werd uitgesneden met de Cameo en door mij weer manueel samengevoegd tot ik uiteindelijk 1 sticker had.

Het koffertje werd gevuld met body's die ik zelf voorzag van een woordje. Je zou je maar eens moeten vergissen van dag he *proest*


Afgelopen woensdag 6 september werd Laure geboren, mijn metekindje. Wat een eer om mijn naam te zien staan. Ik ga de meter-rol met volle overtuiging vervullen. En... ik heb een helper! Mayke ziet het baby-gedeelte helemaal zitten. En ook later, als ze wat groter is. Dan mag ze komen slapen en spelen. Ik denk dat we beter een gedeelde agenda op punt zetten ofzo als je de kids laat doen :)

Zowel Mayke als ik waren onder de indruk van de kleine dame. En Mayke die sprakeloos is, dat gebeurt niet vaak. Zo fier toen we Laure mochten pakken!



Deze post is dus een ode,
aan alle dierbare mensen die in mijn leven zijn en die nog zullen komen
aan alle fijne momenten en herinneringen
aan alle kleine en grote lachjes
aan alle dagdagelijkse dingen
aan iedereen die ik graag zie en voor mij alles betekenen
en... aan het leven, dat we elke dag moeten koesteren en omarmen
Op... iedereen!

Stoffen / fabrics: Huis van katoen
Patroon/pattern: Mind the whale - One to hug
Koffertje / suitcase: Pimpupmyshirt